हर बिहान
अस्ताएका तारासँगै
कयौँ मिठा सपनाको अन्त्य हुन्छ !
र सुरु हुन्छ ,
कहालिलाग्दो यात्रा - जिन्दगीको !!!

मुक्तक

कयौँ रहर फिक्का अधुरा लाग्छन
कयौँ सपना ईच्छा अपुरा लाग्छन
कसरी सकुँला म बाँच्न तिमिबिना
कयौँ ताराको प्रकाश मधुरा लाग्छन !!

रहर

शिशिरको नमिठो बेगपछि
बसन्तलाई निम्त्याए झैँ ,
मपनि उसलाई हात दिएर बोलाउँदैछु
मेरो प्रेमको स्पर्शमा डुवाउन !

सिमसिम झरी र मधुरो बतासमा
हल्लीएका रुखका पातझैँ
ऊ लर्किएजस्तै लाग्छ - मै तिर !!

यसका धेरै रुप हुन्छन अरे
पानी हावा अनि अनि ...
जे सुकै होस मलाई के पर्वाह ??

अलि नबुझजस्तै छ मन
सँधै डढ्न खोज्दा लाग्छ

प्रेम आगो जस्तैनै हो ,
राम्ररी जलाए दियो बन्छ !
हेल्चक्र्याँई गरे डडेलो लगाँउछ !!

तर मलाई जसरीपनी उसंग प्रेम गर्नुछ ,
अनि खरानी बनाउनुछ आफ्नै मनलाई !!!

हाईकु

उसैको बन्ने
एउटै रहर छ
जिन्दगानीमा !

पूरा हुनेछ
उस्लाई पाएपछी
सबै चाहना !!

ऊ पनि फुल्छे
कुनै दिन त पक्कै
मेरै मनमा !!!

विवशता

असरल्ल छरीएका छन
मेरा बिस्वासहरु बेवारिसे ,
मुकदर्शक जमात खित्का छाडेर
गिज्याउँदैछ - म अनि मेरा सपनामाथी !

सँधै हेपिन्छन मेरा रहरहरु
संधै लतारिन्छ्न मेरा चाहनाहरु
जस्तै म कोहि मान्छेनै हैन
हुँ त केबल -एक बजारु औजार !!

अचानक मनको कन्तरा बोल्छ
तँ किन यति हुतिहारा हँ ?
आज त बोल न सबैको सामु
गुम्सिएका लहरहरु तन्किनेगरी !!

भन्न खोज्छु ,
म निर्धो हैन - निर्धो बनाईएको हुँ
म कमजोर हैन - कमजोर बनाईएको हुँ
फेरि शब्द घाँटिमै अड्किन्छ
र सुक्छ आवाज - हिजोजस्तै !!!