रहर

शिशिरको नमिठो बेगपछि
बसन्तलाई निम्त्याए झैँ ,
मपनि उसलाई हात दिएर बोलाउँदैछु
मेरो प्रेमको स्पर्शमा डुवाउन !

सिमसिम झरी र मधुरो बतासमा
हल्लीएका रुखका पातझैँ
ऊ लर्किएजस्तै लाग्छ - मै तिर !!

यसका धेरै रुप हुन्छन अरे
पानी हावा अनि अनि ...
जे सुकै होस मलाई के पर्वाह ??

अलि नबुझजस्तै छ मन
सँधै डढ्न खोज्दा लाग्छ

प्रेम आगो जस्तैनै हो ,
राम्ररी जलाए दियो बन्छ !
हेल्चक्र्याँई गरे डडेलो लगाँउछ !!

तर मलाई जसरीपनी उसंग प्रेम गर्नुछ ,
अनि खरानी बनाउनुछ आफ्नै मनलाई !!!