कबिता..!

सब भ्रम हुन्,
सब नाटक,
सब
नौटङ्की समाज
नौटङ्की संबन्ध
अनि
नौटङ्की साहिनो...!
उफ !! ...
छोरी बावुबाट लुटीन्छे
भतीजी काकाबाट
अनि
बहिनी दाईबाटै...।

अझ पिडितलाई
कुलङ्धारको संज्ञा ?
किन अन्यौल ??
किन कुठाराघात ???
निस्कलङ्कीत आँखाहरुमा
सजिएका ती
अबोध सपनाहरुमा
किन तुषारापात ??

खै कस्ले बुझ्या ?
कस्ले जान्या ??
कुमनको साँधको फोहोरहरु
दुर्गन्धीत चउरहरु
अनि
उजाड पिडाको
अत्याशीलो पहाडहरु..!!


कसरी तुह्याईन्छन्
कलीला भविष्यहरु,
कसरी निमोठिन्छन्
कोमल आत्माहरु,?
अनि
कसरी हत्याईन्छन्
बबुरो कानुन र यसले दिएको
टुसा अधिकारहरु....!!


को दोषी ?
को निर्दोषी ??
किनिएको न्याय
किनिएको फैसला,
हरे !!!
समय बौलाएको,
अपराघ मौलाएको
अनि
हामी मुकदर्शक
हाम्रो सोँच कठोर,
मौनता कठोर...!


चाहन्छ के ?
परिबर्तनको लागी सम्भोग,
गर्छ के ??
अराजकताको रोपनी
जन्मन्छ के ???
ब्यभिचार र अत्याचार
अनि हुर्कन्छ के ????
कुण्ठा र प्रतीशोध....!



हो यस्तै छ समाज
यस्तै छन् मानिस..!
डाहमा निपुर्ण,
अहङ्कारले भरीपुर्ण......