कबिता

हिजो उसंग वेदना पोख्नेहरु,

आज उसैको बेदना नसुन्ने भएका छन्...

हिजो उसंग बहस गर्न नसक्नेहरुले नै

आज उसलाई साब्दिक टुहुरो बनाएका छन्...

नदितीर अनि नङ मासुको सम्बन्ध नजान्ने हरु,

सिक्काको पाटाहरु अलग्याउन लागी परेका छन्...

                                                

स्वंयमप्रभुत्वको बन्दुक तेर्स्याएर                      

तँछाडिएको ममताको शिकार गर्दैछन्...

प्रेम, सहिष्णुता र भावनाका मृगहरु

अरठ्ठीएको नमिठो घृणाको शिकार भएका छन्...

हिजो उसैको छिंडीमा रात काटेकाहरु,

आज त्यही दैलो हेर्न नसक्ने भएका छन्...

हिजो एक घुंड्को पानीमा बाँच्नेहरु

आज पेगको नशामा रमाउन थालेका छन् ...

यता

रणक्रान्तिको यज्ञमा मानिसको होम हाल्ने पण्डितहरु      

शान्तिको पगरी गुथेर बुद्धत्वको मन्त्र पडीरहेका छन् ...

प्रगतिको खुट्टा काटी अपाङ्ग बनाएर

रक्तापुर्ण पोखरीबाट शान्ति झिक्ने प्रयासको नाटक गरिरहेका छन् ...

कुटील मनको सम्पन्नशाली ब्वाँसोहरु

नायकको भूमिका निर्वाह गर्दै छन् ...

आफ्नै मनको आकांक्षालाई धिक्कार गर्दै ,

बाँझो चाहना र सपनालाई गालि गर्दै

मरुभूमि फुलाउने फलाउने पाखुराहरु बज्रंदै छन् ,

भयंकर आशको चट्टानमा लात्रिएर....

अविवेकी आदेशको पर्खाइ गरिरहेका छन्

टुक्रिएको चेतनाको पाटाहरु अलपत्र परेर ...

हिजोका सामाजिक हातहरु

आज निजीकरणमा परिणत भएका छन् ...

यथार्थका वास्तविक नायकहरु

परिबन्दको चपेटामा पिल्सिएका छन् ,

कुनै सिमित चौघेरा भित्र नजरबन्दमा परेका छन् ...!!!!!