गजल

म बाचेँ बाँचीरहेँ गर्नु के ?? डाह जीवनसँग

चुल्ठी पनि त बन्धकी छ, सँधै रीवनसँग

जब म रुझ्थेँ, रुन्थेँ अनि म रुन्थेँ फेरी रुझ्थेँ

खै किन राख्न सकिन मैले ?? नाता सावनसँग

सँधै जताईदिन्छ साँझले, नौलो आभाष

यधपी कठिन गुनासो छ, गर्न पवनसँग

कोही मुटुमा बस्छन् कोही आँखामा मात्रै

हो एलर्जी छ मलाई कसैको, याद सेवनसँग

म पनि त्यही अनौठो, दुनीयाबीच छु

जहाँ साटिन्छ सिर्फ, प्रेम यौवनसँग  ।