कबिता (प्रेम अनी भरोसा)

(प्रेम अनी भरोसा)

इमानले भासिएको जीवनरुपी वास्पमा

ईन्द्रधनुसको रङ्ग मिसाइ;

चित्रकारले दर्शाउन नसक्ने

सुन्दरताको प्रधान अङ्शमा

निर्लज्जताको ढङ्ग मिसाइ

म आँफै कटुस्पर्स खडाइएको छु

!!!

म बुझ्न खोज्दै छु प्रेमको पारीभाषा ;

चलायमान प्रेमक्षयको झिल्को!!!

अनी त्यसबाट निर्मित

नजरको धोखा '

किनकी मलाई लाग्दथ्यो

प्रेम भरोसाको

अनिर्वाचनिय भाव हो ..!!!

तर

बर्तमानबाटै किनिएको भविस्यमा;;

मुल्यहिन मित्रको आभाष जस्तै

निस्ठुरताको सिपीमा

महत्व काङ्क्षा को मोती पालेर

प्रेम

शत्रुबासनाको चित्तब्रित्त दर्शाउदै छ !!

प्रेम अनी भरोसा

बाझिएका छन आपसमा;

प्रेम मानिएको इर्ष्यालु हासोमा जब

भरोषारुपी मनको बोझ खोलिन्छ

त्यसपश्चात शुरु हुन्छ योबनको बायु

!!

कारुणिक तर सुन्दर पृष्ठभुमीको

जीबन बनेको समयमा

आगो माथिको आगो जस्तै

प्रेम र भरोषा

तछाड र माछाड गर्दै

रक्तप्यासी जुका भएर

देखाउदै छन

रक्त अङ्गिज तमासाहरु,!!

र

अन्त्यमा

मलाई लगिरहेछ...

प्रेमले आफ्नै साँच्चीत प्रतिबिम्ब गुमाइरहेछ :;/

र पनि भरोसालाई

आफ्नै पर्याबरणमा घुमाइरहेछ !!!!